Het heeft vannacht écht flink geregend… en ook vanochtend, toen we wakker werden, kwam het nog steeds met bakken uit de lucht. Gezellig jungleweer 🌧️

Opeens zie ik Bas verschrikt naar zijn bed kijken: er loopt een beest overheen. Wahhh! Paniek! Gelukkig bleek het “maar” een sprinkhaan te zijn. Viel mee dus… al had Bas hem vannacht al over zich heen voelen kriebelen. Jak. 

Vandaag staat volledig in het teken van fotograferen. In de ochtend gaan we naar een plek waar we Koningsgieren kunnen fotograferen. Daar lunchen we en daarna is het tijd voor kolibries. En alsof dat nog niet genoeg is, gaan we ’s avonds ook nog vleermuizen fotograferen. Geen rustdagje dus.

We zijn superbenieuwd na de vogeltour van gisteren, die een ietsie pietsie tegenviel. Deze dag is geregeld door Unico, dus we verwachten dat het helemaal goed gaat komen.

Om 6:30 zitten we al in de hoofdloge, uiteraard weer tussen de vogeltjes. Om 7:00 start het ontbijt en om 7:45 zitten we op de boot. Althans… dat was het plan. Klein detail: de steiger was weg. Dus moesten we via een glibberige modderhelling omhoog. Gelukkig was er hulp en werd Esther – wederom – professioneel omhoog getakeld.

We zijn véél te vroeg, maar rijden vervolgens straal voorbij de juiste plek en komen daar pas vrij laat achter. Omkeren dus. Er blijkt een enorm bord te staan, maar alleen zichtbaar vanaf de andere kant. Logisch??
Uiteindelijk zijn we ruim op tijd. Enig nadeel: Vargas spreekt bijna geen Engels. Maar goed, avontuur! Bas heeft zijn kleppertjes aan en Vargas vraagt doodleuk of hij ook schoenen heeft, hij wilde nee zeggen maar jokken lukt hem nooit zo goed!  Onder lichte dwang had hij ze gelukkig meegenomen. 

We gaan naar een hut om Koningsgieren te fotograferen. Dat betekent eerst een pittige klim door de modder. Met gevaar voor eigen leven, glibberen, peentjes zweten en hopen dat je niet onderuitgaat. Het water gutst werkelijk uit al onze poriën. Onderweg wijst Vargas ons nog op een luiaard. Het duurt even, maar ja hoor… daar hangt ’ie.

Zodra je die prachtige gieren ziet, vergeet je meteen dat je compleet doorweekt bent. Zelfs ik – niet echt een gierenfan – ben onder de indruk. Er sluit nog een Zwitsers stel aan en tot 11:15 staan we fanatiek te fotograferen.
Dan pakken de Zwitsers hun spullen. Dus ik ook. Blijkt dat we eigenlijk nog mochten blijven… Maar terug omhoog? Nee hoor. Ik ben al blij dat ik zonder schrammen beneden ben gekomen.

Bij Vargas’ huis staat een liter limonade voor ons klaar. Binnen een half uur is ’ie leeg. Wat een dorst! Daarna maakt zijn vrouw een heerlijke lunch voor ons. Ondertussen vliegen er overal vogeltjes rond, dus ik relax even terwijl Bas druk blijft kijken en klikken.

Dan: kolibries! Maar eerst nog meer vogels, waaronder onze eerste toekanet en papegaaitjes met een bruin hoofd. En nog veel, veel meer. De kolibries zijn lastig – het licht is niet ideaal – maar we doen ons best. En dan spotten we ineens een nieuwe toekan soort: de keel-billed toekan. Prachtig!

Om 15:00 zetten we Vargas af bij een vriend. Om 17:50 moeten we weer bij hem zijn voor de vleermuizen. We rijden nog even naar de plek waar we gisteren luiaards zagen, maar helaas: geen succes. Dan maar een drankje bij een barretje aan de rivier, tot het tijd is om terug te gaan.

Vargas heeft de flitsers al staan. Samen stellen we de camera’s in – dat is nog het makkelijkste. Zodra het echt donker is, komen de vleermuizen. En ondanks dat je “alleen maar” op een knopje drukt, is het rete-lastig. Maar ook superleuk! Rond 19:45 zijn de vleermuizen er wel klaar mee.

We eten bij Vargas en rijden daarna terug naar het hotel. Moe. Het was een lange, maar hele mooie dag.
Bij de pont duurt het even voordat we reactie krijgen. Bas zwaar geïrriteerd. Maar goed nieuws: we hoefden niet te zwemmen. Op weg naar ons huisje zien we nog een slang die rustig langs het pad door de bladeren kruipt. Heel gaaf… en gelukkig bleef hij netjes op afstand.

We stoppen nog even bij de lobby voor wat wifi en lopen dan naar onze hut. De laatste nacht midden in de jungle. We pakken de tassen in en halen de foto’s van de camera’s.
Het is inmiddels 22:15. We zijn gesloopt.
Welterusten 🌙