De dag begint goed: strakblauwe lucht, zonnetje erbij en dus hakken we de knoop door — we gaan naar het Tenorio Volcano National Park. We hadden van anderen gehoord dat het daar één grote glijbaan is als het regent, maar hé, vandaag lijkt het droog. Optimisme is ook wat waard.

Eerst ontbijt. Om 06:30 leggen ze hier voer neer op verschillende plekken in de tuin. Vanaf het terras heb je front row seats. De houtkachel op het dek brandt gezellig — ziet er knus uit, maar koud is het absoluut niet. Meer sfeer dan noodzaak, zeg maar.

Zodra het voer ligt, begint de voorstelling. Eerst de grote vogels (de bazen van het luchtruim), daarna de middelmaat en tot slot de kleintjes die hun kans schoon zien. Tussendoor schiet er ook nog een brutale eekhoorn langs die denkt: alles wat hier ligt is van mij. Ondertussen schuiven wij zelf ook aan voor het ontbijt. Wat is het hier toch fantastisch: mooie huisjes, aan de rand van het bos, en een ontbijt waar je stil van wordt. Alles vers, alles lekker. Je zou er bijna van gaan emigreren.

Na het ontbijt rijden we naar de vulkaan. Auto parkeren, naar de ingang lopen… en dan begint het gedoe met de drone. Bas heeft ’m in zijn rugtas, maar hij moet eruit. Alleen de drone is niet genoeg — de controller moet ook mee. Alsof we dat ding vanuit de auto de lucht in laten stijgen. Details.

Het weer klaart steeds verder op en we beginnen aan het pad. Het is een eenvoudig pad; verdwalen is hier echt een kunst. Ons eerste doel: de waterval. Het loopt niet zwaar, maar wel bijna constant omhoog. Onderweg spotten we een kleine pitviper langs de kant van het pad. Uiteraard even een foto. De bossen hier blijven fascinerend. Het lijkt soms alsof je door een tuincentrum loopt — alleen groeit hier alles gewoon vanzelf.

En dan zijn we bij de waterval. Tenminste… bijna. Want ineens gaat het pad met heeeeeel veel trappen naar beneden. Waarom?! Had dat pad niet gewoon wat lager kunnen liggen? Dan waren we er zó geweest. Maar goed, de waterval is prachtig, dus vooruit,het is het waard!

Bas heeft dapper het statief meegesleept (respect), dus we maken met filters nog wat mooie foto’s. Ik maak ook een paar foto’s voor wat Nederlanders bij de waterval en leg uit hoe je met een iPhone een lange sluitertijd gebruikt. Ze zijn compleet onder de indruk. Ik voel me even een fotografieworkshop in het wild.

Daarna moeten we natuurlijk weer omhoog. Als we eindelijk boven zijn, besluit ik dat het mooi is geweest. Bas wil doorlopen tot het einde, maar ik installeer mezelf comfortabel op een bankje. Daar raak ik aan de praat met een Deense vrouw die ook besloten heeft dat het pad verderop iets te enthousiast omhoog gaat. Haar man is wel doorgelopen. Wij houden het bij gezellig kletsen.

Voor we het weten zijn we 50 minuten verder en komt Bas alweer terug. Hij is helemaal tot het einde gelopen en heeft onderweg nog drie slangen gezien, waaronder twee soorten pitvipers. Alsof het niks is.

Op de terugweg naar de auto spotten we nog een prachtige spectacled owl. Wat een mooie uil! En dan zien we eindelijk het eindpunt. We hebben het gehaald!

Het is hier behoorlijk toeristisch, dus we lopen nog even een winkeltje in — hoort erbij. Daarna nemen we twee verse kokosnoten. Heerlijk om te drinken, en daarna worden ze voor ons doormidden gehakt zodat we de kokos kunnen uitlepelen.  

We kopen ook nog ananas. Niet te vergelijken met Nederland. Hier leggen ze uit dat de grote bedrijven een ananas hebben gekweekt die al na zes maanden eetbaar is. Die wij eten? Die heeft 14 maanden nodig. Maar dan héb je ook wat. En dat proef je.

We gaan vroeg eten bij een restaurant op vijf minuten van de vulkaan. Wat prijzig, maar echt bijzonder goed. Je zit er prachtig en er lopen zelfs neusbeertjes langs. Niet tam overigens — ze schrikken zich rot als ze  ons zien. Bas spot ook nog even zelfstandig een boomkikker. Die slaapt helaas, dus model staan zit er niet in.

Daarna rijden we terug naar ons huisje. Even chillen bij het zwembad — een woord dat je Bas niet vaak hoort gebruiken. Op het dek zitten we met een lekker flesje wijn, wat foto’s bewerken, beetje nagenieten.

Bas gaat nog even tanken voor morgen en pint wat geld. Daarna relaxen we in het bubbelbad en kruipen we heerlijk ons bed in.

Nog even wat foto’s bewerken met een glas wijn erbij… en dan: slapen. Wat een dag. 🌿🍍